Harmonikord (połączenie pianina z fisharmonią), Paryż, ok. 1854–1855

Na drzwiach górnych i za klawiaturą okrągłe drukowane tabliczki z wizerunkami licznych medali z wystaw i herbem cesarskim, pod szkłem: PIANOS ET HARMONIUMS / DEBAIN A PARIS. / Feur de S. M. L’EMPEREUR. / MÉDAILLES A PARIS, LONDRES ET NEW YORK; na strojnicy zatarta owalna pieczęć firmy oraz: 5212.

Fornirowany palisandrem; wszystkie krawędzie poziome oklejone listwą rzeźbioną w „morską wodę”, drzwi dolne z półkolistym wycięciem na pedały, stół klawiaturowy wsparty na podwójnych filarkach, pod stołem klawiaturowym 2 dźwignie kolanowe ekspresyjne w kształcie prospektu organowego, na bokach antaby z brązu, okleina klawiatury – kość słoniowa, heban / czarno barwione drewno.

Wys. 1135, szer. 1260, gł. 160/575 (650) mm

Fisharmonia: 4-rzędowa, 2 miechy nożne, 2 kolanowe dźwignie ekspresyjne, 16 dźwigni rejestrowych ręcznych – T / TREMBLANT, SOURDINE, 0 / FORTÉ / 3 et 4, 4 / BASSON, 3 / CLAIRON, 2 / BOURDON, 1 / COR ANGLAIS, 0 / GRAND JEU, E / EXPRESSION, 1 / FLUTE, 2 / CLARINETTE, 3 / FIFRE, 4 / HAUTBOIS, 0 / FORTÉ / 3 et 4, CÉLESTE, T / TREMBLANT.

Pianino: prostostrunne, rama metalowa kuta z 5 wspornikami, strojnica okuta blachą, zakres C-c4 – 5 oktaw, naciąg 2-3-strunny, mechanika angielska z tłumikami dolnymi. Dwie dźwignie ręczne: 5 / CORDES DES BASSES, 5 / CORDES DES DESSUS. 2 pedały do miechów, 2 dźwignie kolanowe ekspresyjne, 18 ręcznych dźwigni rejestrowych, w tym 2 skrajne pianinowe. Brak tabliczki firmowej na drzwiach górnych oraz filarków stołu klawiaturowego.

Zakupione 1981 od Krystyny Wysockiej z Katowic.


nr inw. MOK-VII-FZ-001, uprzednio PN-VI-60-119