Lipsk ok. 1855

Na listwie czołowej inkrustowana mosiądzem prostokątna tabliczka: ERNST IRMLER JUN / LEIPZIG; na płycie rezonansowej czarną farbą: Pianoforte-Fabrik / von / Ernst Irmler junr / sonst / SCHAMBACH & MERHAUT / LEIPZIG / No 2150; na spodzie skrzyni: 2117; na spodzie ażurowej osłony ramy ołówkiem: 2150.

Fornirowany orzechem; nogi 8-kątne, zawieszenie pedału w kształcie liry, pulpit ramkowy, przednia część skrzyni osłonięta ażurową płytą o motywach geometryczno-roślinnych, rama ozdobiona polichromią o motywach roślinnych, okleina klawiatury – kość słoniowa, heban /
czarno barwione drewno.

Wys. 325 (905), szer. 1850, gł. 870 mm

Prostostrunny, tylnostrojnicowy, rama półmetalowa z 1 wspornikiem, zakres C1-a4 – 62/3 oktawy, naciąg 1-2-3-strunny, mechanika wiedeńska, tłumiki dźwigniowe, 2 pedały – una corda i podnośnik tłumików. Brak tłumików, pulpitu i zawieszenia pedałów (zastąpione 2 pionowymi prostokątnymi belkami połączonymi podstawą pedałów).

Zakupiony 1980 od Teresy Góraj z Łodzi.


nr inw. MOK-VII-FZ-039, uprzednio PN-VI-60-107